Midden-Brabant
info@floronnoordbrabantbaronie.nl

Tandzaden in de Biesbosch

Tandzaden in de Biesbosch

Riviertandzaad-blad

Tijdens de twee inventarisaties in de Biesbosch kwamen we meerdere tandzaden tegen. Veelal waren het de soorten die je op vele plaatsen aantreft. Denk aan Zwart tandzaad (Bidens frondosa), Veerdelig tandzaad (Bidens tripartita) en Knikkend tandzaad (Bidens cernua) en in mindere mate Smal tandzaad (Bidens connata).

Riviertandzaad (Bidens radiata)

Een wat meer bijzonder tandzaad dat we het afgelopen jaar aantroffen, was Riviertandzaad (Bidens radiata), een soort die nog niet zo lang bekend is in Nederland en zich geleidelijk via de Rijn naar het westen uitbreidt. De eerste vondsten in Nederland stammen uit 1990 langs de Waal. De eerste vondsten in de Biesbosch zijn in  2011 genoteerd. Inmiddels komen we dit tandzaad in de Biesbosch al in een vijftal km-hokken tegen, vooral het noordelijk gedeelte. Ze kan zo maar tussen de andere tandzaad-soorten worden aangetroffen.

Kenmerken Riviertandzaad

Opvallend bij dit tandzaad zijn de brede niet-knikkende bloemhoofdjes (hiermee te onderscheiden van Knikkend tandzaad)  en de talrijke omwindselblaadjes (10-14), groter en langer dan bij de andere tandzaden.  De bladeren zijn duidelijk drie tot vijfdelig en geelgroen, de tanden aan de bladrand zijn duidelijk naar binnen gekromd. De deelblaadjes zijn lang en men zegt wel dat ze aan hennep doen denken. Een belangrijk onderscheidend kenmerk is, zoals bij de andere tandzaden, de vruchten. Bij Riviertandzaad zijn de vruchten afgeplat met slechts twee korte naalden.

Riviertandzaad in de Biesbosch

Riviertandzaad in de Biesbosch. Foto: Jacques Rovers

Biotoop

Riviertandzaad is aan te treffen op slikkige oevers vaak in samenhang met Slijkgroen (Limosella aquatica), een soort die de laatste jaren ook sterk in omvang is toegenomen.
Een opvallend sierlijke plant in de nazomer die je door zijn groengele kleur zou  verwisselen met Knikkend tandzaad. Bij volledig uitgroeien kan wel tot 1,50 m worden. Een soort om de komende jaren in de gaten te houden.

Tekst: Jacques Rovers